Öyküperest'in Sayıklamaları...

"O kadar çok öykü dinledim ve gözlemledim ki...

Anlatanlar sustu; artık kahramanlar konuşuyor."

*****************

"Attığım her adımda öykü benim peşimden,

Ben öykünün, koşturuyoruz."

*****************

"Kediler miyav sesleriyle geceyi çekiştirip sündürüyorlar.

Şimdi ütü ister bu."

*****************

"Zengin bir malzemesin benim için.

Dur şimdi seni yuğuracağım."

*****************

"Sıklıkla yazmaya çalışıyorum; cebimde notlarla.

İşin yok mu senin.

İş olsun işte.

Oğlum sen öykünü anlat bana.

Senin öykünden bir kitap çıkartırım.

Benden önsöz bile olmaz.

*******************

"Okurken bu öykünün doğumunda bulunmuştum diyeceğim.

Tut öykünün elinden.

Konuşup durma, sen ıkın.

Turgay!

Hadi ıkın.

İsim babası olur musun?

********************

"Gece ile günün birbirinden ayrıldığı vakit

Ardı arkası kesilmeyen, ukumu ikiye bölen öykülerim var.

Durdurun şu öyküleri...

Çok uykum var."

*********************

"Bak sen iyi bir yazar olunca

Bu sohbetler iyi okunacak söyleyeyim sana.

Biz neymişiz ya...

Kamp ateşinde birbirine kavuşan çakmak taşıyız;

Birbirine sürttükçe yanan."

*********************

"Ne zaman acılı bir anne görsem

Önce tüylerimde sonra ruhumda gezinir acısı."

*********************

"Öykülerini ortalara saçma.

Neden?

Başka isimle yayınlayabilirler.

Boş ver. Öykü ruhunun kökü ben de nasılsa..."

**********************

"Ben öykü yazmıyorum.

Öykü kendini yazdırıyor."

**********************

"Ayağı halhallı...

Günahlarını gizler gibi,

Yüzünü örttü kına süslemeli elleriyle.
Ama nafile...

Meydanda kalan gözlerinin aynasındaydı sırrı..."

Nehir Aydın Balkan